Punkt zainteresowania
Lek naturalny
Roślinne, zwierzęce i mineralne surowce tworzą różne części dawnej materia medica.
Język treści
Łacińska nazwa materia medica obejmuje surowce lecznicze, z których sporządzano leki. W tej części kolekcji najważniejsze jest ich naturalne pochodzenie. Określenie surowca mówi o materiale używanym przez aptekarza; nie jest nazwą gotowej postaci lekarstwa, takiej jak tabletka albo maść.
Materia medica vegetabilis to surowce roślinne. Osobno wyróżniano materia medica animalis, czyli materiały pochodzenia zwierzęcego. Dwie łacińskie nazwy wskazują zatem odmienne źródła składników należących do aptecznego warsztatu. Podział pozwala odczytać charakter kolekcji także bez znajomości każdego poszczególnego preparatu.
Muzealny zbiór surowców naturalnych obejmuje ponadto materiały mineralne, prezentowane oddzielnie od tej części ekspozycji. Historia naturalnego leku jest tu pokazana przez kilka grup składników. Nazwa „naturalny” dotyczy ich pochodzenia; wystawa przedstawia materiały związane z dawnym sporządzaniem lekarstw, a nie gotową receptę leczenia.
Dla dzieci
Aptekarz potrzebował składników, żeby przygotować lekarstwo. Takie materiały nazywa się surowcami. Dawna łacińska nazwa materia medica oznacza właśnie surowce lecznicze. W tej kolekcji poznasz ich naturalne pochodzenie.
Nie wszystkie pochodziły z roślin. Surowce roślinne określano jako vegetabilis, a zwierzęce jako animalis. Te słowa pomagają rozróżnić dwie grupy składników. Muzeum pokazuje też surowce mineralne, choć prezentuje je osobno. Rośliny, zwierzęta i minerały dostarczały więc różnych materiałów do aptecznej pracy. Surowiec to składnik, nie gotowa tabletka czy maść. Wystawa opowiada o historii ich używania.
Pytanie 1 z 2